 |
ارسال نظر(0)
منّت خدای را عز و جل که طاعتش موجب قربتست و به شکر اندرش مزید نعمت
هر نفسی که فرو می رود ممدّ حیاتست و چون بر می آید مفرّح ذات
پس در هر نفسی دو نعمت موجودست و بر هر نعمت شکری واجب
از دست و زبان که برآید
کز عهده شکرش به در آید
سعدی
نویسنده : 313delavar
تاریخ : سهشنبه 26 خرداد 1394
زمان : 18:14
