 |
چه خوب أبوالحسن مُرادي رحمة الله عليه در اين باب سروده است: يَا سَائلي عَنْ عَلِيٍّ وَالاولَي عَمِلُوا بِهِ مِنَ السُّوءِ مَا قَالُوا وَ مَا فَعَلُوا لَمْ يَعْرِفُوهُ فَعَادَوْهُ لِجَهْلِهِمُ وَالنَّاسُ كُلُّهُمُ أعْدَاءُ مَا جَهِلُوا [414] «اي كسيكه از من دربارۀ عليّ پرسش ميكني؛ بدان كه آن كساني كه با او بدي كردند؛ خودشان نه چيزي گفتند كه قابل شنيدن باشد، و نه چيزي انجام دادند كه قابل ارائه و توصيف باشد. عليّ را نشناختند، و به همين جهت با او از سر بُغض و دشمني برخاستند، زيرا كه به مقام و منزلت او جاهل بودند، و مردم همگي دشمن آنچيزي ميباشند كه بدان جاهلند. (علّت عقب زدن عليّ كوتاهي فكرشان و جهلشان بود به سرمايههاي او).»
