313دلاور نستوه

عنوان کتابیست از مرحوم علامه طهرانی اعلی الله نفسه الزّکیّة

با مطالبی به مضمونهای زیر :

• خداوند گنجايش زمين و منابع آنرا براي بشريت تا ابد تضمين كرده است.

• توصيه پيامبر به ازدياد نسل درزمان رفاه مسلمين نبود.

• زن با هر بچه ضريب خدمات خود به جامعه را بالا مي‌برد.

• سياست كنترل جمعيت براي به بازار كشاندن زنان و تضييع عمر آنها است.

• امريكا براي قطع نسل سرخپوستان آنها را عقيم كرد.

• ريشه اين طرح، از افكار مالتوس انگليسي است.

• تفكر مالتوس منطبق با بينش يهود و در ضديت كامل با بينش اسلام است.

• عواقب وخيم بستن لوله‌ها را از مردم مخفي نگاه داشتند.

• فقيه نمي‌تواند تشخيص ضرر راههاي جلوگيري را بعهده عموم بگذارد.

• در اجراي اين طرح(اجرای سیاست کاهش جمعیت در ایران) به هشدارهاي حياتي كارشناسان وفقهاي مخالف اعتناء نشد. . . . . . 

   

  سلام دوستان این عکس سیّد ه

یه نفر رو بجای خودش گذاشته بود مدیر وبلاگش که این مکاتبات بین من و اون مدیر مجهول الهویةاتفاق افتاد.

داشتم وبلاگم رو آپدیت میکردم که تو لیست آخرین آپدیتها چشمم برخورد به وبلاگ رهروان امام خامنه ای 

رفتم بازدید کردم.

براش نظر گذاشتم: که بنا به مطالب جلد 18 امام شناسی صص 206 تا حدود 235 نوشته علامه طهرانی ره به غیر معصوم نمیشه امام گفت تند نرو.

سید(اونی که میگفت سیده) برام نظر گذاشت که : تفرقه ننداز توبه کن.

من بخشی از پستهای در عرف‌ شيعه‌ به‌ غيرمعصوم‌، امام‌ نمي‌گويند. 1 و در عرف‌ شيعه‌ به‌ غيرمعصوم‌، امام‌ نمي‌گويند. 2 رو به عنوان نظر با درج منبع براش گذاشتم 

سید(اونی که میگفت سیده) نظر گذاشت: تو که سفسطه میکنی من چی بگم؟!

بعد به دوستش خبر داد 

دوستِ اونی که میگفت سیده نظر داد:

خیلی احمقی یعنی چی؟توغلط میکنی به اسم اسلام تیشه به ریشه میزنی مطمئن باش ازت شکایت میکنم

پاسخ من:سلام در جواب باید بگم: هرموقع تو دیدی تو مباحثه ای که منطقیه به بن بست رسیدی برو اطلاعاتت رو تکمیل تر کن اگه تو موضعت حقه با تهمت زدن یا تهدید من مطمئن باش من هدایت نمیشم. 

پیامبر اسلام به کسی فحش نمیداد من از طرف خودم حرف نزدم نقل قول علامه طهرانی ره بود میشناسیش؟ 

فقط در سایه منطق میشه به نتیجه . . . . .

. . . . . 

زندگینامه حضرت مهدي صاحب الزمان ( ع )

 ولادت 

ولادت حضرت مهدي صاحب الزمان ( ع ) در شب جمعه ، نيمه شعبان سال 255يا 256هجري بود پس از اينكه دو قرن و اندي از هجرت پيامبر ( ص ) گذشت ، و امامت به امام دهم حضرت هادي ( ع ) و امام يازدهم حضرت عسكري ( ع ) رسيد ، كم كم در بين فرمانروايان و دستگاه حكومت جبار ، نگراني هايي پديد آمد . علت آن اخبار و احاديثي بود كه در آنها نقل شده بود : از امام حسن عسكري ( ع ) فرزندي  تولد خواهد يافت كه تخت و كاخ جباران و ستمگران را واژگون خواهد كرد و عدل و داد را جانشين ظلم و ستم ستمگران خواهد نمود . در احاديثي كه بخصوص از پيغمبر ( ص ) رسيده بود ، اين مطلب زياد گفته شده و به گوش زمامداران رسيده بود   در اين زمان يعني هنگام تولد حضرت مهدي ( ع ) ، معتصم عباسي  ، هشتمين خليفه عباسي   ، كه حكومتش از سال 218هجري آغاز شد ، سامرا ، شهر نوساخته را مركز حكومت عباسي   قرار داد اين انديشه - كه ظهور مصلحي پايه هاي حكومت ستمكاران را متزلزل مي نمايد و بايد از تولد نوزادان جلوگيري كرد ، و حتي مادران بيگناه را كشت ، و يا قابله هايي را پنهاني به خانه ها فرستاد تا از زنان باردار خبر دهند - در تاريخ نظايري دارد . در زمان حضرت ابراهيم ( ع ) نمرود چنين كرد . در زمان حضرت موسي ( ع ) فرعون نيز به همين روش عمل نمود . ولي خدا نخواست . همواره ستمگران مي خواهند مشعل حق را خاموش كنند ، غافل از آنكه ، خداوند نور خود را تمام و كامل مي كند ، اگر چه كافران و ستمگران نخواهند در مورد نوزاد مبارك قدم حضرت امام حسن عسكری ع . . . . . 

. . . . . . .

 ادامه پستِ فقيه‌ معصوم‌ نيست‌ و رأيش‌ ابدي‌ نيست‌.

. . . . . . . .ما بسياري‌ از الفاظي‌ داريم‌ كه‌ در اصطلاح‌ از معني‌ لغوي‌ عدول‌كرده‌ واستعمالش‌ در غير معني‌ اصطلاحي‌، مُحَرَّم‌ است‌ همچون‌ لفظ‌ «أميرالمومنين‌» كه‌ از جهت‌ لغت‌ مي‌توان‌ به‌ هر كس‌ كه‌ بر مومنين‌ امارت‌ داشته‌ باشد اميرالمومنين‌ گفت‌، اما اصطلاحاً (اصطلاحي‌ كه‌ بنياد گذارنده‌اش‌ خود رسول‌ الله‌ است‌) به‌ هيچ‌ يك‌ از أئمّۀ طاهرين‌ حتَّي‌ بر حضرت‌ بقيّة‌ الله‌ تعالي‌ في‌ الارضين‌ استعمال‌ اين‌ كلمه‌ حرام‌ است‌. و فقط‌ از ألقاب‌ خاصّۀ «علي‌ بن‌ أبيطالب‌» است‌ عليه‌ أفضل‌ الصلوة‌ و السّلام‌. و همچون‌ لفظ‌ بَقيَّةُ اللهِ، و المَهْدِيّ، و صاحب‌ الزَّمان‌ كه‌ لغةً استعمالشان‌ براي‌ أفراد متّصف‌ به‌ اين‌ أوصاف‌ بلامانع‌ است‌ اما در اصطلاح‌ اماميّه‌ و شيعه‌اي‌ كه‌ مذهبش‌ را از إمامان‌ أخذ كرده‌ است‌ جايز نيست‌.

در مجلّدات‌ «امام‌ شناسي‌» بالاخصّ در مجلّد اوّل‌ مقداري‌ و در مجلد چهاردهم‌ به‌ طور تفصيل‌ در اين‌ موضوع‌ بحث‌ شده‌ است‌.

ما خداي‌ ناكرده‌ نبايد حقايق‌ را فداي‌ أهواء و آراء شخصيّه‌ بنمائيم‌ و گرنه‌ مفت‌ باخته‌ايم‌ . . . . . .

. . . . . .

 از کتاب گرانقدر امام شناسی ج18 به قلم:علامه فقید، نادره دوران و فرید عصر آیت الله العظمی عارفا بالله و بامرالله شیخ الطائفتین حاج سیّد محمّد حسین حسینی طهرانی افاضنا الله من برکات تربته.

فقيه‌ معصوم‌ نيست‌ و رأيش‌ ابدي‌ نيست‌

در منطق‌ شيعه‌، همۀ فقهاي‌ عِظام‌ و مجتهدين‌ فِخام‌ جائز الخطا هستند. هر كس

ص 220

باشد خواه‌ سيّد مرتضي‌ و شيخ‌ مفيد، خواه‌ شيخ‌ طوسي‌ و علاّمۀ حلّي‌، خواه‌ سيّدبن‌ طاووس‌ و سيّد بحر العلوم‌.

و چون‌ جائز الخطا مي‌باشند، حجيّت‌ كلامشان‌ انحصار به‌ زمان‌ حياتشان‌ دارد. مجتهد گرچه‌ به‌ اقرار جميع‌ حاضران‌ و غائبان‌ برفراز قلّۀ علم‌ و تحقيق‌ و حكمت‌ نشسته‌ باشد، به‌ مجرّد موت‌ گفتارش‌ از حجيّت‌ ساقط‌ مي‌شود، و تقليد مردم‌ از وي‌ قطع‌ مي‌گردد. چرا چون‌ جائزالخطا مي‌باشد. شايد اين‌ كلامش‌ خطا باشد وليكن‌ همين‌ كلمۀ خطا در زمان‌ حياتش‌ براي‌ مردم‌ حجّت‌ است‌ چون‌ امام‌ معصوم‌ وي‌ را در زمان‌ حيات‌ حجّت‌ قرار داده‌ است‌. ولي‌ به‌ مجرّد مرگ‌ ديگر نيابتي‌ از جانب‌ امام‌ ندارد، گفتارش‌ هم‌ به‌ دنبال‌ حياتش‌ از بين‌ مي‌رود.

اما امام‌ معصوم‌ چنين‌ نيست‌. وي‌ كلامش‌ عين‌ حقّ است‌، متن‌ واقع‌ است‌. لهذا با مرگش‌، كلامش‌ زنده‌ است‌ و حجيّت‌ دارد، مانند آيات‌ قرآن‌ كه‌ به‌ جهت‌ عصمت‌ هميشه‌ زنده‌اند.

گفتار پيغمبر و امام‌ چه‌ زنده‌ باشند و چه‌ بميرند، زنده‌ است‌ و حجّت‌ است‌. كلام‌ امام‌ زمان‌ چه‌ حاضر باشد يا غائب‌، زنده‌ است‌ و حجّت‌ است‌.

امّا گفتار و رأي‌ و امر و فتواي‌ آية‌ الله‌ خميني‌ قدس سره اين‌ طور نيست‌. . . . . 

. . . . . 

 ادامه پست قبلی:

از کتاب گرانقدر امام شناسی ج18 ص215 تا 220 نوشته علامه فقید، نادره دوران و فرید عصر آیت الله العظمی عارفا بالله و بامرالله شیخ الطائفتین حاج سیّد محمّد حسین حسینی طهرانی افاضنا الله من برکات تربته.

نيرنگ‌ مصريان‌ در دادن‌ لقب‌ امام‌ به‌ كاشف‌ الغطاء

. . . . .  ورود او را به‌ مصر با كوشش‌ هرچه‌ تمامتر در رسانه‌ها و راديوها و روزنامه‌ها و مجلاّت‌ به‌ نام‌ «امام‌ كاشِف‌ الغِطاء» به‌ گوش‌ اهل‌ مصر و ساير كشورها و جهانيان‌ رسانيدند و از او نهايت‌ تجليل‌ و تكريم‌ را به‌ عمل‌ آوردند.

وي‌ هم‌ غافل‌ از اين‌ نيرنگ‌ كه‌ مقصود علماي‌ مصري‌، عنوان‌ امام‌ به‌ معني‌ مطلق‌ پيشوا نيست‌ كه‌ خودشان‌ غالباً در برابر اكابرشان‌ به‌ كار مي‌برند، بلكه‌ مي‌خواهند عنوان‌ اماميّه‌ و امامت‌ را در ايشان‌ بشكنند و خرد نمايند. سال‌ بعد - يا دفعۀ بعد- كه‌ آن‌ سمينار در مصر تشكيل‌ يافت‌، مصريان‌ يكي‌ از عالم‌ نمايان‌ نجف‌ اشرف‌ را كه‌ به‌ ارتباط‌ با دستگاه‌ كم‌ و بيش‌ مشهور و مردي‌ اهل‌ دنيا بود و از دروغ‌ گفتن‌ هم‌ دريغ‌ نداشت‌ ولي‌ داراي‌ اطّلاعات‌ نسبةً خوب‌، و اهل‌ محاوره‌ و خوش‌ زبان‌ و از عجم‌ بود، به‌ عنوان‌ عالم‌ شيعه‌ دعوت‌ كردند. او هم‌ به‌ سمت‌ مصر عزيمت‌ كرد و باز هم‌ در اين‌ بار به‌ مانند كاشِف‌ الغِطاء او را به‌ «امام‌» ملقّب‌ نمودند و در تجليل‌ و تكريم‌ او با لفظ‌ امام‌ دريغ‌ ننمودند تا مجالس‌ و محافلشان‌ خاتمه‌ يافت‌.

و به‌ همه‌ نشان‌ دادند كه‌: اين‌ مرد كه‌ بهرۀ عالي‌ از علم‌ و عمل‌ و تقوي‌ ندارد امام‌ شيعه‌ است‌. بنابراين‌ امامان‌ شيعه‌ كه‌ در تواريخ‌ ذكرشان‌ آمده‌ است‌، و جميع‌ شيعيان‌ به‌ عنوان‌ مقتداي‌ معصوم‌ از آنها تبعيّت‌ مي‌نمايند از كجا كه‌ مثل‌ اين‌ امامان‌ نباشند؟! غاية‌ الامر بواسطۀ بُعْدِ تاريخ‌، صبغۀ طهارت‌ و نزاهت‌ و عصمت‌ به‌ خود گرفته‌اند. و به‌ عبارت‌ عامي‌: آب‌ نديده‌اند ولي‌ شناگر قابلي‌ بوده‌اند. . . . 

. . . . .

به نظر علامه حاج سیّد محمد حسین حسینی طهرانی رضوان الله تعالی علیه توجّه فرمائید، مسئله مهم و دقیقی است:  

در عرف‌ شيعه‌ به‌ غيرمعصوم‌، امام‌ نمي‌گويند

باري‌ لفظ‌ امام‌ و اماميّه‌ در عرف‌ شيعه‌ خصوص‌ معني‌ معهود و معروف‌ است‌، نه‌ مطلق‌ معني‌ پيشوا و رئيس‌ و گرنه‌ إطلاق‌ اماميّه‌ بر شيعۀ دوازده‌ امامي‌ معني‌ نداشت‌. هر گروهي‌ كه‌ از مقتداي‌ خويشتن‌ پيروي‌ مي‌كند لازم‌ و حتم‌ است‌ كه‌ به‌ آنها اماميّه‌ گويند مانند حَنْبَلي‌ها و حَنَفي‌ها و وهَّابيها. زيرا آنها نيز داراي‌ امام‌ و پيشوا هستند. و چون‌ مقتدايشان‌ أبوحنيفه‌، يا احمد بن‌ حَنْبل‌، يَا محمّد بن‌ عبدالوهاب‌ مي‌باشد بايد به‌ ايشان‌ هم‌ اماميّه‌ گويند وإطلاق‌ اين‌ لفظ‌ بر آنان‌ درست‌ بوده‌ باشد، در حالي‌ كه‌ چنين‌ نيست‌.

اطلاق‌ اماميّه‌ به‌ خصوص‌ قائلين‌ به‌ ولايت‌ و امارت‌ دوازده‌ نفر امام‌ معصوم‌ مي‌باشد 

. . . . . 

  صیغه یا بهشت پنهان

 امام صادق(عليه السلام)فرمودند: «اگر 

با اين عمل (ازدواج موقت) قصد قربت كند و ... كلمه اي با آن زن صحبت نمي نمايد، مگر 

آنكه خداوند به عدد هر كلمه حسنه اي براي او قرار مي دهد و دستي به طرف زن دراز نمي¬نمايد مگر 

اينكه خداوند براي او حسنه اي قرار مي دهد و وقتي به او نزديك شود، خداوند گناهي از او مي آمرزد، و

وقتي غسل مي كند، خداوند به عدد هر مويي از بدن او كه آب بر آن جريان پيدا مي كند، از او گناه مي 

بخشد. (با تعجب) پرسيد: به عدد هرمو؟ حضرت فرمودند: (آري) به عدد هر مو (خداوند گناهي از او ميبخشد).»

 اميرالمومنين علي(عليه السلام)كه فرمودند: «اگر عمر از ازدواج موقت جلوگيري نمي كرد، 

به¬جز شخص شقي و بد ¬سرشت كسي زنا نمي¬كرد.»  روزي عمر بالاي منبر رفت و گفت: 

به درستي كه خدا ورسولش براي شما دو نوع متعه را حلال كرده اند؛ متعه حج و متعه زنان، ولي من آن دو را بر شما حرام مي كنم وكسي كه مرتكب شود، او را سنگسار مي نمايم؛ پس ما شهادت عمر را بر حلال بودن متعه قبول مي كنيم؛ ليكن حرام كردنش را خير. به گواهي تاريخ و به اتفاق همه علماي شيعه و سني، اولين كسي كه متعه و ازدواج موقت را منع كرد و به خلاف خدا و پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) در اين مورد دستور داد؛ حتي براي مرتكب شونده حد قرار داد عمر بن الخطاب بود.

. . . . . .

من خروسی رو ندیدم که شاهپرهای دمش رو بکنه و خودشو شبیه مرغها بکنه 

من طاووس نری رو ندیدم که پرهای رنگارنگ و قشنگ خودش رو بکنه و یا سفیدشون بکنه و هیچوقت دمش رو باز نکنه تا شبیه طاووسهای ماده بشه.

من ندیدم گنجشک نر زیر نوکشو که سیاهه به رنگ جاهای دیگه بدنش دربیاره و بگه این به بهداشت کمک میکنه!!

مثال کافیه 

ولی خیلی از مردها رو می بینم که ریشهاشونو به هزار بهانه بنی اسرائیلی میتراشن و خودشونو شبیه زنان میکنن .

تشبه مردان به زنان و بالعکس در اسلام حرام است و در حکم عوض کردن فطرت الهی است و مورد خشم خدایی که همه هستی ما از اوست و خوشنودی شیطانی که دشمن آشکار ماست میباشد.

ویه توضیح در باره احکام و شرع و عقل بدم:

نمیتوان تمام دلایل عقلیِ تشریع حکمی را از سوی شارع مقدس پیدا کرد و سپس گفت پس اگر مثلا ریش پورفوسوری باعث تشبه به زن نباشد مشکلی ندارد و مجاز است!

شما با عقلتان نمیتوانید تعداد رکعات نمازها را استنتاج کنید.

ولی بیشتر یا کمتر از رکعاتی که دستور رسیده نمیخونید. چون میدونید باعث بطلان نماز است.

در مورد  ریش و حجاب و .... نیز باید بهمین منوال تبعیت کرد نه اینکه مث یهودی ها( که بخشی از آیات و احکام را که منطبق با امیالشان بود قبول میکردند و بقیه را که با افکار و امیال باطلشان جور نبود تحریف میکردند و قبول نمیکردند و زیر بار نمرفتند.) باشیم.

ولی این مطلب به معنی تعطیل کردن عقل در دین نیست، بلکه تا جایی که ممکن است باید دینمان را با دلیل و برهان و عقل و منطق بشناسیم و اسلام رو با عقلمان و نه کور کورانه و فقط بخاطر اسلام داشتن پدر و مادرمان بشناسیم و قبول کنیم ولی در جایی که با عقل راه بجایی نمیبریم ( مثل بحث معاد جسمانی که ابو علی سینا دلیل عقلی برایش پیدا نمیکرد ولی میگفت چون قرآن گفته من اعتقاد به آن دارم.) تسلیم محض احکام باشیم.

و قضیه دفع خطر احتمالی را از نظر دور نداریم ( اگر دیوانه ای به شما بگه از این کوچه نرو سگ هار توشه شما نمیرید پیش خودتون میگید درسته دیوونه است ولی اومدیم و راست گفت اگه از این کوچه نرم به صلاحمه .)

و در آخر اینکه : این دنیا نهایتا 70-80-170 ساله ولی سرای آخرت ابدیته هیچ آدم عاقلی ابدیتش رو برای 170 سال یا 200 سال خراب نمیکنه .

خیر پیش.

حتما نظر بدید