 |
صحنه آشنائیه نه ؟
هر نیمه ماه ریخته گردد به بانکها
یارانه های خوب و کلان در حسابها
مردم به صف ستاده همه در خروش و جوش
آمیخته است خوب به بد نیش هم به نوش
. . . . . . .
صحنه آشنائیه نه ؟
هر نیمه ماه ریخته گردد به بانکها
یارانه های خوب و کلان در حسابها
مردم به صف ستاده همه در خروش و جوش
آمیخته است خوب به بد نیش هم به نوش
دیریست منتظر همه در فکر قبض گاز
این ماه قسط دیر شد آمد جریمه باز
یارانه راه حل تمام هزینه هاست
زینرو نیامده در جیب ما فناست
آب است و برق و گاز و اجاره است و قسط وام
قارون اگر بدی نتواند جواب گفت
با این هزینه ها و گرانی و قحط پول
پوند است و لیره هست و دلار است در فراز
جیب است و کارت بانکی و سوبسید در نشیب
زانرو دو روز مانده به یارانه ها شوند
مردم دخیل بانک و بخوابند نزد بانک
اورژانس و آمبولانس بیاید مراقبت
صفها شود طویل وصدا ها شود بلند
چون ساعتی گذشت از این سوز و انتظار
مردم شوند ذلّه و گویند درد خویش:
ای وای دست و پا و کمر ، گردنم شکست . . . .
هم یاد روز حشر نمایند و سختیش
هم یاد کرده و نکرده و معنی انتظار
آخر پس از سه روز نشستن در این مقام
برخی لقای حق شودش روزی و شهید!
برخی به آسم راهی مرّیضخانه ها
جمعی لقای دیسک کمر هم نصیبشان
برخی تومور گرفته به مخ زین فشارها
خوش خیم و بد خِیَم چه تفاوت عزیز من
گفتم که نوش و نیش دراین بحث سوبسید،
آمیخته بهم مبر این نکته از نظر.
آنان که سالم از صف بانکی رمیده اند
گیرند پول و ساعتی احساس ثروتی
وآنگه روند در پی قبضیّ و قسط و وام
شب چون رسد دریغ یکی یادشان که نیست ، یارانه ها چه شد.
یارانه ها چه شد؟
یاران نظر دهید به این پُست سوبسید
تا من نطر کنم به نظرهای خوبتان.
ممنون از تحمل این متن شعروار
هم معذرت ز زحمت اورژانس و آمبولانس
هم معذرت ز خلق و خُلق کریمشان .
(حــــــــــــدّاد عادلا) تو ببخشای این سخن
سوبسید نوشته ام بمراعات وزن شعر
دیگر شما مپرس که: سوبسید چرا عزیز؟؟؟
یارانه خود چه شد؟!
