وَلَوْ تَرَى إِذْ وُقِفُواْ عَلَى رَبِّهِمْ قَالَ أَلَيْسَ هَذَا بِالْحَقِّ قَالُواْ بَلَى وَرَبِّنَا قَالَ فَذُوقُواْ العَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿30 انعام﴾

و اگر بنگرى هنگامى را كه در برابر پروردگارشان باز داشته مى‏شوند [خدا] مى‏فرمايد آيا اين حق نيست مى‏گويند چرا سوگند به پروردگارمان [كه حق است] مى‏فرمايد پس به [كيفر] آنكه كفر مى‏ورزيديد اين عذاب را بچشيد.

SHIA-NEWS.COM شیعه نیوز :

به گزارش «شیعه نیوز» به دنبال افزایش کشتار و نقض گسترده حقوق اولیه شیعیان در بعضی از کشورهای اسلامی به ویژه سوریه و پاکستان، آیت الله سید محمد صادق روحانی در نامه شدیداللحنی خطاب به دبیرکل سازمان ملل و اتحادیه عرب و دبیرکل سازمان کنفرانس اسلامی، به آنها هشدار دادند که بیش از این درقبال وظایفی که در برابر شیعیان دارند، کوتاهی ننمایند.

متن  نامه معظم له به شرح زیر است :

بسم الله الرحمن الرحیم
 

سلام بر ارواح شهدای بی گناه عراق، بحرین، سوریه و پاکستان . سلام بر مجاهدانی که در راه دفاع از اماکن مقدسه به وِیژه حرم حضرت زینب (سلام الله علیها) به شهادت رسیده اند.

جناب دبیر کل سازمان ملل متحد: آقای بان کی مون
جناب دبیر کل اتحادیه عرب: آقای نبیل العربی
جناب دبیر کل سازمان کنفرانس اسلامی: آقای اکمال الدین احسان اغلو

سلام علیکم؛
با نهایت تأسف و تألم، همه روزه خبرهایی در رابطه با وقوع کشتار و جنایات بی رحمانه بر ضد شیعیان در بعضی از کشورهای اسلامی، به گوش می‌رسد؛ از عراق تا بحرین و از پاکستان تا سوریه‌ی غرق در خون. از قتل افراد بی‌گناه، زنان، کودکان و پیران گرفته تا هتک حرمت‌ها، شکنجه‌های وحشیانه بی گناهان، اقدامات غیر انسانی حتی در حق اجساد و همچنین انفجارهای سازمان ‌یافته و خونبار، ویرانی اماکن مقدس از جمله مشاهد مشرفه و مساجد و حسینیه‌ها، و ... ؛ فجایعی که قلب هر انسان آزاده ای را به درد می آورد.

امیدوار بودیم که عملکرد شما را در راه متوقف نمودن کشتار بی رحمانه مردم بی گناه، و در راه حفظ جان و ناموس مردم، شاهد باشیم، اما امیدهای ما در آستانه نا امیدی و بر باد رفتن است. ما ـ به جهت مسئولیت دینی ـ به شما و به تمام رهبران دولت‌هایی که از این تروریست ها حمایت می‌کنند و با تحریکات مذهبی در کشورهای مذکور، پشت پرده این حملات شنیع تروریستی می باشند، هشدار می‌دهیم که ادامه این روند همه چیز را ویران و گریبان حکام و حامیان ظالم تروریست ها را نیز خواهد گرفت.

در اینجا لازم است اشاره کنم که ده‌ ها نامه از سوی گروه های سیاسی و تشکل های مردمی کشورهای اسلامی خصوصا از سوریه و پاکستان به دست ما رسیده است که همه آنها خواهان اذن برای اقدامات مسلحانه بر علیه تروریست ها و حامیان آن ها هستند. اما دغدغه و وظیفه ما برای حفظ وحدت مسلمانان و جانشان، ما را از صدور چنین اجازه‌ای باز می‌دارد. با این حال، این حقیقت نباید از اذهان پوشیده بماند که اگر وضع به همین منوال پیش برود و علی الخصوص در سوریه اگر به حرم حضرت زینب و حضرت رقیه (سلام الله علیهما) آسیبی برسد دیگر زمام به دست مرجعیت نخواهد بود، که صبر را اندازه‌ای و تحمل را حدی است. آنگاه که این وضعیت برای مؤمنین به حد انفجار برسد و احساسات مذهبی و انقلابی‌شان لبریز شود، امور از کنترل مرجعیت دینی خارج خواهد شد و آنگاه هیچ راه گریزی نیست.

از اینجا شما ـ و نیز همه سازمان‌های بین المللی ـ را به اتخاذ موضعی قاطع در قبال این جرایم شنیع، و تلاش مضاعف در جهت توقف سریع جنایات در حق شیعیان و ممانعت از گسترش جریان های تروریستی فرا می‌خوانیم. از خداوند متعال توفیقتان را در انجام وظیفه‌ ای که در قبال جهان اسلام به طور عام، و شیعیان مستضعف به طور خاص بر عهده دارید، مسئلت داریم.

محمد صادق حسینی روحانی
 

قم المقدسه، جمعه 18 ربیع الثانی 1434  هـ ق.
 

منبع:شیعه نیوز

از کتاب ترجمه و شرح تبصرة المتعلمين فى أحكام الدين جلد دوم علامه حلّى‏ (قدس سره‏) مترجم: ابو الحسن بن محمد شعرانى‏ - ۱۰ -:

عده آن مدتى است كه زن پس از جدائى از شوهر خويش بايد درنگ كند و شوهر ديگر نكند تا آن مدت بسر آيد. گاهى سبب جدائى طلاق است و گاه مردن شوهر و گاه علل ديگر موجب‏ جدائى مى‏شود.

عده طلاق بر سه زن واجب نيست: زنى كه كمتر از نه سال تمام دارد و زنى كه از سن حيض گذشته و زنى كه شوهر با او نزديكى نكرده است.

لَوْ أَنزَلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَّرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ﴿ حشر آیه 21﴾

اگر اين قرآن را بر كوهى فرومى‏فرستاديم يقينا آن [كوه] را از بيم خدا فروتن [و] از هم ‏پاشيده مى‏ديدى و اين مثلها را براى مردم مى‏زنيم باشد كه آنان بينديشند

ريان بن صلت گفت : وقتى خواستم به عراق بروم ، تصميم گرفتم به خدمت حضرت رضا عليه السلام رفته ، با او وداع كنم و پيراهنى هم از او بگيرم تا داخل كفنم گذارم و درهمى چند هم براى خريد انگشترى از براى دخترانم از او بخواهم .

وقتى خدمت آن حضرت رسيدم ، در هنگام وداع چنان اشك جارى كشت و افسرده خاطر شدم كه تقاضاهاى خود را از ياد بردم .

زمان خارج شدن ، امام عليه السلام مرا نزد خود خواند. فرمود: ريان ! مى خواهى پيراهنم را به تو دهم تا هر زمان كه از دنيا رفتى ، آن را در كفنت گذارند؟

مى خواهى درهمى چند از من بگيرى تا از براى دخترانت انگشتر بخرى ؟

عرض كردم : آقاى من ! قبل از شرفيابى ، چنين تصميمى داشتم كه اينها را از شما در خواست كنم ؛ ولى فكر فراق و دورى از شما چنان مرا تحت تاءثير قرار داد كه اينها را زا ياد بردم .

يك طرف پشتى را - كه بر آن تكيه كرده بود - كنار زد و پيراهنى برگرفت و به من داد.

و فرش نماز را بلند كرده ، مقدارى درهم برداشته در اختيارم گذاشت ؛ وقتى درهمها را شمردم سى درهم بود.^{( 139)}

139:بحار ج 49، ص 35.

منبع آنلاین:53 داستان از کرامات حضرت رضا علیه السلام تالیف موسی خسروی

 امیرالمومنین (ع):

 قیلَ لِلصّادقِ (علیه السلام) : عَلی ماذا بَنَیتَ أَمرَك؟

نشانه های مومنین

مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاء بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا ﴿29فتح﴾

محمد [ص] پيامبر خداست و كسانى كه با اويند بر كافران سختگير [و] با همديگر مهربانند آنان را در ركوع و سجود مى‏بينى فضل و خشنودى خدا را خواستارند علامت [مشخصه] آنان بر اثر سجود در چهره‏هايشان است اين صفت ايشان است در تورات و مثل آنها در انجيل چون كشته‏اى است كه جوانه خود برآورد و آن را مايه دهد تا ستبر شود و بر ساقه‏هاى خود بايستد و دهقانان را به شگفت آورد تا از [انبوهى] آنان [خدا] كافران را به خشم دراندازد خدا به كسانى از آنان كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‏اند آمرزش و پاداش بزرگى وعده داده‏است

---------------------------------------------

راهنمايى طفل چهار ماهه

روزى ابوسفيان وارد شهر مدينه شد تا آن كه با رسول خدا صلى الله عليه و آله ملاقات كند و با حضرت تجديد عهد و ميثاق نمايد؛ وقتى اجازه ورود خواست ، حضرت رسول او را نپذيرفت .

پس ابوسفيان نزد امام علىّ عليه السلام آمد و از وى تقاضا كرد تا واسطه شود و رسول اللّه صلوات اللّه عليه او را بپذيرد.

امام اميرالمؤ منين عليه السلام اظهار داشت : پيامبر خدا هر تصميمى كه گرفته باشد از تصميم خود باز نمى گردد.

در همان موقع امام حسن مجتبى عليه السلام كه در سنين چهار ماهگى بود و در آن مجلس نيز حضور داشت ، با همان حالت كودكانه جلو آمد و يك دست خود را روى بينى ابوسفيان و يك دست ديگرش بر ريش او گذارد و سپس فرمود: اى پسر سخر! بگو: ((لا إ له إ لاّ اللّه ، محمّد رسول اللّه )) تا آن كه نزد جدّم - رسول خدا صلى الله عليه و آله - تو را شفاعت كنم و آن بزرگوار تو را بپذيرد.

ابوسفيان از ديدن چنين جريانى متحيّر شد و ساكت ماند.

مشاهده چنين صحنه اى شگفت آور، اظهار نمود: ستايش خداوندى را كه در ذرّيه محمّد صلى الله عليه و آله طفلى همانند يحيى بن زكريّا عليه السلام قرار داد، كه در طفوليّت اين چنين حكيم و سخنور باشد و افراد را راهنمائى و به سوى سعادت و خوشبختى هدايت نمايد⁽¹⁾.

همچنين آورده اند:

يكى از اصحاب پيامبر عظيم القدر اسلام صلى الله عليه و آله - به نام يَعْلى - حكايت كند:

روزى آن حضرت را به ميهمانى دعوت كرده بودند، من نيز همراه آن حضرت به راه افتادم .

در بين راه ، امام حسن عليه السلام را مشاهده كرديم كه مشغول بازى با ديگر بچّه ها است ، پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله با سرعت به سوى فرزندش ، حسن مجتبى عليه السلام رفت و خواست او را در آغوش گيرد كه گريخت و به سمتى ديگر رفت .

حضرت رسول صلوات اللّه عليه نيز مى خنديد و به دنبالش از سمتى به سمت ديگر مى رفت ، تا آن كه سرانجام وى را در آغوش گرم خود گرفت و به سينه چسبانيد و بوسيدش ؛ سپس دستى بر سر و صورت او كشيد و فرمود:

حسن پاره تن من است و من نيز از او هستم ؛ و خداوند دوست دارد هر كه او را دوست بدارد.⁽²⁾

1:الخرايج والجرايح : ج 1، ص 236، ح 1، بحارالا نوار: ج 43، ص 326، ح 6.
2: بحارالا نوار: ج 43، ص 306، ح 66.
منبع آنلاین:40حدیث و 40 داستان از امام حسن مجتبی علیه السلام تالیف عبدالله صالحی

---------------------------------------------------------

منبع آنلاین:رساله توضيح المسائل با تجديد نظر و اضافات آيت الله العظمی لطف‌الله صافی گلپايگانی (مد ظله العالى) - ۳ -

چند مسئله از وضو
(مساله 305) كسى كه در كارهاى وضو وشرايط آن - مثل پاك بودن آب و غصبى نبودن آن - خيلى شك مى كند, بايد به شك خود اعتنا نكند.

(مـسـاله 306) اگر شك كند كه وضوى او باطل شده است يا نه , بنا مى گذارد كه وضوى او باقى اسـت .

ولـى اگر بعد از بول استبرا نكرده ووضو گرفته باشد وبعد از وضو رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند بول است يا چيز ديگر, وضوى او باطل است .

(مساله 307) كسى كه شك دارد وضو گرفته يا نه بايد وضو بگيرد.

(مـسـاله 308) كسى كه مى داند وضو گرفته وحدثى هم از او سر زده , مثلا بول كرده , اگرنداند كـدام جلوتر بوده , چنانچه پيش از نماز است , بايد وضو بگيرد.

و اگر در بين نمازاست احتياط آن اسـت كـه نـمـاز را تـمام كند وبا وضوى ديگر اعاده كند و اگر بعد از نمازاست نمازى كه خوانده صحيح است وبراى نمازهاى بعد بايد وضو بگيرد.

منبع آرامش خداست

الَّذِينَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ

﴿28 رعد﴾
همان كسانى كه ايمان آورده‏اند و دلهايشان به ياد خدا آرام مى‏گيرد

آگاه باش كه با ياد خدا دلها آرامش مى‏يابد

هُوَ الَّذِي أَنزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَّعَ إِيمَانِهِمْ

وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿4 فتح﴾
اوست آن كس كه در دلهاى مؤمنان آرامش را فرو فرستاد تا ايمانى

بر ايمان خود بيفزايند و سپاهيان آسمانها و زمين از آن خداست و

خدا همواره داناى سنجيده‏كار است.
--------------------
خوشبخت واقعى
فاطمه (س) از پیامبراكرم(ص) نقل كرده كه فرمود: این جبرئیل (ع) است كه مرا خبر مى دهد: همانا خـوشبخت واقعى كسـى است كه على را، در زندگى ام و پس ازمرگم دوست داشته باشد. ( بهجه، ج 1،ص 271)
بخشى از خطبه زهرا (س)
حضـرت زهـرا(س) در آن سخنزانـى معروفـش در مسجـد فـرمـود:
خـداونـد ایمـان را بـراى تطهیـر شمـا از شـرك قـرار داد،
و نماز را براى پاك شدن شما از تكبر،
و زكـات را بـراى پـاك كـردن جـان و افزونـى رزقتان،
و روزه را براى تثبیت اخلاص،
و حج را براى قوت بخشیدن دین ،
و عدل را براى پیراستن دلها،
و اطاعت ما را براى نظم یافتن ملت،
و امـامت مـا را بـراى در امـان مـانـدن از تفرقه،
و جهاد را براى عزت اسلام،
و صبر را براى كمك در استحقاق مزد،
و امـر به معروف را بـراى مصلحت و منـافع همگـانـى ،
و نیكـى كـردن به پـدر و مـادر را سپـر نگهدارى از خشـم ،
و صله ارحام را وسیله ازدیاد نفرات،
و قصاص را وسیله حفظ خون ها،
و وفـاى به نذر را بـراى در معرض مغفـرت قـرار گـرفتـن ،
و به انـدازه دادن تـرازو و پیمـانه را بـراى تغییـر خـوى كـم فـروشـى،
و نهى از شـرابخـوارى را بـراى پـاكیزگـى از پلیـدى ،
و دورى از تهمت را بـراى محفـوظ مـاندن از لعنت،
و تـرك سـرقت را بـراى الزام به پـاكـدامنى ،
و شـرك را حـرام كـرد بـراى اخلاص به پـروردگـارى او ،
بنابـرایـن ، از خـدا آن گـونه كه شایسته است بتـرسید و نمیرید، مگر آن كه مسلمان باشید،
و خـدارا در آنچه به آن امر كرده و آنچه از آن بازتان داشته است اطاعت كنید،
زیرا كه "از بندگانـش ، فقط آگاهان، از خـدا مـى ترسند."( سـوره فاطر آیه28 )  (احتجاج طبرسى ، ص 99، چاپ سعید.)

منبع
---------------------------------------------
مصلحت انديشى‏ها و تعصبات بى جا

بعضى بر اين باورند كه بايد در مسائل مربوط به بانوان، به ويژه مسئله پوشش، با شدت و حدت برخورد كرد و لااقل بخشى از احكام ترخيصى آن‏ها را مسكوت گذاشت؛ به ويژه در ظرف زمان فعلى كه به علت تهاجم سنگين فرهنگى، زمينه سوء استفاده و اباحى گرى فراهم شده است. از نگاه اين افراد، مصلحت ايجاب مى‏كند لااقل وضع موجود را حفظ كنيم و ابراز برخى حقايق، بهانه به دست كسانى كه دنبال زير پاگذاشتن احكام و ارزش‏هاى دينى هستند، ندهيم.

در مقابل، گروه ديگرى - بحق - بر اين باورند كه اسلام، دين فطرت و عقلانيت و منطبق بر نيازهاى حقيقى بشر است و اگر احكام آن به صورت ناب و به دور از پيراهه‏ها و خرافات و فارغ از سليقه‏ها تبيين شود، اقبال و رويكرد به آن بيشتر و تمايل بدان، محسوس‏تر خواهد شد. اين سخن از اميرمومنان على (عليه السلام) معروف است كه:

ان اللّه افترض عليكم فرائضَ، فلاتضيعوها، و حدّ لكم حدوداً فلا تعتدوها و نهاكم عن أشياء فلا تنتهكوها، و سكت عن أشياء و لم يَدعَها نسياناً، فلاتتكلفوه (5)؛

خداوند، تكاليفى را بر شما واجب نمود، بنابراين آن‏ها را ضايع نكنيد و حدودى برايتان مقرر داشت، پس از آن‏ها تجاوز ننماييد، و از امورى بر حذرتان داشت، بنابراين آن‏ها را مرتكب نشويد و امورى را مسكوت گذاشت، نه از روى فراموشى، لذا آن‏ها را بر خود تكليف ننماييد.

به نظر مى‏رسد جامعه ما، در امور مربوط به بانوان، به خصوص در امر پوشش، دچار افراط و تفريط شده، بعضى واجبات را سبك شمرده، آن‏ها را ضايع كرده‏اند، عده يا نيز از حدود و احكام الهى، پا فراتر نهاده، رخصت‏ها و مباح‏ها را ممنوع كرده‏اند و به اصطلاح «كاتوليك‏تر از پاپ» شده‏اند و اين در حالى است كه قرآن به صراحت مى‏گويد:

يا ايهاالذين آمنو لا تقدموا بين يدى اللّه و رسوله؛ (6)

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، از خدا و پيامبرش، جلو نيفتيد.

در حديثى كه سيوطى در الجامع الصغير، نقل مى‏كند، آمده است :

ان اللّه تعالى يحب أن يؤتى رخصه كما يكره أن تؤتى معصيته؛ (7)

خداوند، دوست دارد حلال‏هاى او انجام شود، چنان كه ناپسند مى‏دارد معصيت او تحقق يابد.

بايد در مباحث مربوط به بانوان، به ويژه مقوله‏ى پوشش، با سعه صدر و به دور از تمايلات و سليقه‏هاى فردى نگريست، امر مهمى كه در نگاهى وسيع‏تر، از جمله آموزه‏هاى پيشوايان دين و مذهب است. مضمون روايت زير تاكيدى است بر ضرورت اجتناب از تنگ نظرى‏ها و تعصبات بى جا در امر پوشش؛ شيخ كلينى به سند خود از حكم بن عتيبه نقل مى‏كند:

دخلت على أبى جعفر (عليه السلام) و هو فى بيت مُنجَّد، و عليه قميص رَطب و ملحفه مصبوغة قد أثر الصبغ على عاتقه، فجعلت أنظر الى البيت و انظر الى هيئته، فقال، يا حكم! ما تقول فى هذا؟ فقلت: و ما عسيت أن أقول و أنا أراه عليك، و أما عندنا فانما يفعله الشاب المرهق! فقال لى: يا حكم! من حرم زينة اللّه التى أخرج لعباده و الطيبات من الرزق و هذا مما أخرج اللّه لعباده؟ فأما هذا البيت الذى ترى: فهو بيت المرأة و أنا قريب العهد بالعرس، و بيتى البيت الذى تعرف؛ (8)

بر امام باقر (عليه السلام) وارد شدم در حالى كه در خانه‏اى مرتفع به سر مى‏برد و پيراهنى‏تر و تازه و عبايى رنگين بر تن داشت، به گونه‏اى كه رنگ عبا بر شانه حضرت اثر گذاشته بود، من (با شگفتى) به خانه و سر و وضع امام مى‏نگريستم كه حضرت فرمود: حكم! در اين مورد چه مى‏گويى؟ عرض كردم: انتظار نداشتم درباره پوششى كه بر تن شما مى‏بينم، سخنى بگويم. پيش ما، چنين كارى، از كسى سر مى‏زند كه در عنفوان جوانى باشد! امام فرمود: حكم! چه كسى زينت خدا كه آن را براى بندگانش آفريده و روزى‏هاى پاك را حرام نموده؟! و اين پوشش، از جمله زينت‏هايى است كه خداوند، براى بندگان خود آفريده. و اما خانه‏اى كه مى‏بينى، خانه همسرم مى‏باشد كه به تازگى با وى عروسى نموده‏ام و خانه خودم همان است كه مى‏شناسى.

پس در هر برهه از زمان، بر محققان اسلامى است كه با پرهيز از اعمال سليقه‏هاى فردى و بدون تاثر از فضاهاى به وجود آمده، احكام ناب اسلامى را تبيين و معرفى كنند و اين مهم را فداى مصلحت انديشى‏هاى بى جا ننمايند.
منبع